Monday, September 23, 2013

මල් දම

තව ද: නො එක් ජාතියෙහි යක්ෂ රාක්ෂාදීන් වෙස් වළා අවුත් මා ම දන් ඉල්ලූ කල ඔවුන්ට මා දන් දුන් කල, ඔවුන් මා සල්ව සල්වා කෑ කල එකල්හි දු මා කිසි දොම්නසක් නො වූ කල්,  නො එක් සතුන්ට  ගොදුරු නියා මා ම දුන් කල් අසංඛ්‍ය ගණන් ජාති දකිමි. තව ද සසර නුඹ වහන්සේ මා හැර ගොස් පරස්ත්‍රීන් කෙරෙහි හසුව ……….
- පූජාවලිය - යශෝධරා අපදානය


සිඳිමි මල් දම
ඉපැරණි
සෙනේ ගැට දා හිර කල


පර මල් ය මේ
සුවඳ නැති
එහෙත්
මායා මතක සුවඳකි 


සපු ය, සෙව්වන්දි ය,
පරසතු ය, සුසුවඳ කොඳ ය
කිනම් මල් දැයි
කියනු නොහැකිය
ගිලිහෙන්න නියමිත පෙති ය


සියුම් ගැට දා තද කල
හුයකි බිඳි
නොබිඳෙතැයි අප පැතු


ඇනි ඇනී අපමණ කටු
නෙළු මල් ය කඳුළින් දෙවු
කිසි දා ක පරවෙතැයි
නොම සිතු


පණ ය තවමත් මේ
ඉතිරි අන්තිම මල
එහෙත් අමුණනු නොහැකිය
කෝ කොහිද ඒ හුය ?



Wednesday, April 3, 2013

ජින්නෝ


උරුක් කර දබරැඟිලි
තබා මා වටකර
කළු අකුරු ඇති සුදු පොත්
වසා ගිය පසු ඔවුන් දොර

ඔබ දෙදෙන මැද හිඳ
පැද ගියෙමි ඔරුව
ගඟ දිය දෙබෑ කර
දුරට, දුර ඈතට
පර්චස් අටෙන් එපිටට
අපට හිමි අපේ දූවට

අවුල් කර කෙටි කෙස්
සුළඟ කිති කවන විට හිත්
ඔබ හා හිඳිද්දී
දිලිසුනා මගෙ ඇස්

අත පත ගගා අපි හැදු
ගහ වැල හිනා වීගෙන
උදේ පිණි ඉහිනකොට
දැනුනා හීතලක් හිතට


බොරු නෙමේ සත්තකට
හිතේ තිබුණා හීන් කහටක්
එකට, එක පෙළට හිට නොගෙන
ඔබ දෙවෙනි වූ එක ගැන
ලොකුවට හිතන ගිනිවැල්ලෙට

කඩා බිඳ දා ආ ඔරුව
රුදුරු හොල්මන් පිරුණු
පිඹුරු, වග වලසුන් දරුණු
ගොදුරු සොයනා වන ගැබේ දුර
අතරමං වෙන්නටයි ඔබ හා
හිතා හිටියේ එදා පොඩි මං

හමුදා මුර කපොල්ලක
මජං තවරාගෙන ගරාජෙක
ගඩොල් දළු ලන තැනක
දකිනවා දැනුත් මඟ තොට
ආදරේ හිතෙන ඔය හිනා කට

මදු විතක් පුරන්නට
එදා වාගේ හිනා වෙන්නට
කර වටේ අත දමන්නට
ආසයි අදත් මට
ඒත් ජින්නෝ.............

Sunday, March 17, 2013



නැටුම

- දෙවොල් බෙරය විටෙක රුදුරුය, තවත් විටෙක වේදනාවෙන් ගැහෙන් හදක් මෙන් සෝබරය -
"අයාලේ ගිය සිතක සටහන්" - තිස්ස අබේසේකර.

වැසි වැටී
බොර වතුර සුළි නග නගා
පා තෙමන විට
ඉඩ දෙයි කුඩා කඩ පිල
මට සහ කුඩා දුම් උගුරකට
කුඩ, කුඩ, කුඩ…
පිලිවෙලක් නෑ දෙපසට….

ඇස පියූ විට
ඇසෙන්නේ දුරින් ඒ බෙර හඬ
උරිනුර ගැටී, තරු යට
එක්ව අත් අල්ලා අප ඇසූ

අතින් ගෙන පොල් මල
නටමි......
තබමි අඩි බෙර පදට
නගා හිස, සලා කෙස්
බලමි ඔබ දෙස...
නැත ඔබ,
කුඩ, කුඩ, කුඩ…
නන්නාඳුනන මුහුණුය
පියා දෑසම
නටමි....
බදා දෝතින් පොල් මල
ගසා ගමි හිසට, පපුවට
රිදෙන සේ පිට දෙපසට
නටමි....

නිවී ගිය පසු දුම
පා කරමි ෆිල්ටරය
සුළි නගන, පා තෙමන බොර වතුරෙහි

Monday, December 31, 2012

මැදියමක අවදිව



සිසිර නින්දක නිදන තුරුළුව
කෙසඟ අපමණ කුහුඹුවන් මැද
මැදියමක නිදි නැති කුහුඹුවෙකි
මියෙන පළගැටියෙකුගෙ ගීයක්
සිරිය කොට හිත මැදට ඇනගත්

අණ ලෙසට, තනි පෙළට, පිලිවෙලට
වසත් මල් මගහැර දුරක යන විට
කොහෙන්දෝ නැගි ඔබේ ගී තාලයට
තටු ලබා පියැඹුවා හිත එදා අහසට

බිම වැටුණු පුංචි සමනළයා
වට වෙලා අප එකතුවී මැරුවා
අපට නැති උගේ තටු ඉරුවා
දුරක සිට ඔබ සෝ තනුව වැයුවා

එක දිගට, එකම විදියට
මුවට මුව තබා කී පිළුණු සුබ පැතුමට
ගොළුව, බිහිරිව, අඳව
හිතේ ඇති කුණුහරුප සේරම
නිහඬවම ගැයුවා මා
ඔබ නොදැන ඔබේ තනුවට


අපමණ නෑ සියන් මැද තනියි, සීතයි මට
එකට, එක හීනයක් මිස තනි හීන අකැපයි අපට
දිගයි මේ රැය අවදිව සිටින ඔබට මට
ගයන්නට එපා තව ඉඩ දෙන්න සිසිරයට

Thursday, October 25, 2012

නිල් ඉරි කමිස


ඉර විඳිමි
නිල් ඉරි කමිස තුළ
පරණයි නම් තමයි
එහෙත් ඉරිදා ඉර
මේවා නැවුම් කර ඇත

දිවා කෙටි නින්දට පසු
කාලය මිදෙයි හෙමිහිට
විඳ ඉරේ සුසුවඳ
මැද නමමි නිල් ඉරි කමිස

සොයමි මම තවමත්
ඔබෙන් ලද කමිසය මෙන්
වෙනත් නිල් ඉරි කමිස
සුදු පසුබිමෙහි
ඇද නැති සිහින් නිල් ඉරි ඇති

මදු බඳුනක් සමඟ
හිඳගනිමි සඳ මත
පෙනේ දුර ඈතින්
මල් පිපෙන, නිල් දළු ලන
මහ පොළොව

ඉසුරු චාමර සෝමවීර