Thursday, October 24, 2013

අතුරුදන් කළ මිනිසෙක්




 සියවසෙන් සියවස

 මල් ලියකමින් බර කළ 
වදන් කැටයම් තුළ 
නිදන් කළ, වදන් නැති කවියකි
 බර පොත් පිටු අතර


 කුස තණ අට මිටක් මත
 හිඳ එකලාව අරණක
 මදහස නැගූ මිනිසෙකි 
පියුම්, විදුරසුන් මත හිඳුවා
 බඹයෙන් බඹය උස් කර 
ලැකර් ගා නෙත් අඳ කළ


 සොඳ සුවඳ මල් වැසි මැද
 ගිඟුම් දෙන වන්දනා නද තුළ 
දැවෙද්දිත් අපමණ පහන් තිර
 නොපෙනී අතුරුදන් කළ
 මිනිසෙකි සරල, සුන්දර

5 comments:

  1. niyamay atta yatharthaya sadarana lesa kavi karala thiyanawa

    ReplyDelete
  2. එකෙම්ම සුන්දරය

    ReplyDelete
  3. ලස්සනම ලස්සන කවියක්

    ReplyDelete
  4. Niwana kawiyak. Maarama asai mekata mama

    ReplyDelete